Al enkele jaren zijn we in het primair onderwijs bezig met een mondiale herstelopdracht aangaande de basisvaardigheden van onze leerlingen. De resultaten moeten omhoog en naar mijn mening moeten daarmee dus ook onze eigen kennis en vaardigheden verbeterd worden. Maar geldt die verbeteringsslag alleen voor de leerkracht?
Wat ik op veel scholen zie, en in retroperspectief mag ik daarbij ook de hand in eigen boezem steken, is dat leerkrachten zo vergroeid zijn met de methode(s), dat ze zich nauwelijks bewust zijn van de leerlijnen per vakgebied. Schrijf voor jezelf eens op welke taaldoelen leerlingen in jouw leerjaar allemaal moeten beheersen en leg deze naast de SLO doelen. Hoe kwam je uit?
Inzicht in eigen vaardigheden
Hoe vaak plannen jullie op school collegiale consultatie in? Hoe vaak worden er lesbezoeken door een specialist gedaan? Hoe vaak doet de directie een groepsbezoek of bekijken en bespreken jullie elkaars lessen door middel van opgenomen lessen? Is dit iets dat in het dna van jullie school zit? Mijn ervaring, door alle school- en groepsbezoeken die ik doe, is dat vrijwel alle scholen hierin winst kunnen behalen.
Hoewel het van tevoren spannend lijkt dat er iemand in je groep komt kijken, komt er na afloop van de evaluatie-gesprekken altijd boven tafel ‘dat dit echt heel waardevol is. Zouden we vaker moeten doen.’ Precies! Leer van en met elkaar, maak gebruik van elkaars expertise om zo allemaal beter te worden.
Kritische blik aangaande methodes
Voor de zomervakantie op 17 juni werd het kwaliteits-kader taal voor leermiddelen gepresenteerd. Dit kader is tot stand gekomen door een samenwerking van zowel de PO-raad als de VO-raad met het NRO en het Platform Samen Onderzoeken. Het schetst een kader waarvan onze werkgeversorganisatie verwacht dat we er ons aan gaan houden. Het kader is gebaseerd op de nieuwe kerndoelen taal/Nederlands en geeft passende hand-vatten om kritisch naar onze methodes te kijken: komen alle doelen aan bod, past de methode bij de visie van de school, is er sprake van een geïntegreerd aanbod? Veel methodes zeggen wel aan al deze punten te voldoen, maar doen dat in de praktijk (nog) niet.
Methodes die binnen twee weken na het verschijnen van de nieuwe conceptkerndoelen al aangaven volgens deze nieuwe doelen te werken, mag je op voorhand al serieus onder een vergrootglas leggen: een methode op een kwalitatief goede manier aanpassen aan deze nieuwe doelen kost nu eenmaal tijd.
Gebruik het kwaliteitskader vooral om het gesprek aan te gaan: is jullie methode passend, voldoet deze en sluit het aan bij jullie leerlingenpopulatie? Durf jezelf daarbij ook af te vragen of je die methode nodig hebt, of dat je met verbeterd inzicht en vaardigheden ook zonder zou kunnen.
Samengevat kunnen we dus zeggen dat deze herstel-opdracht niet alleen voor de scholen geldt, maar dat er van de methodemakers ook een kwaliteitsslag verwacht wordt.
Mijn volgende column lees je in januari. Die sluit aan bij deze column en gaan over professionalisering. Alles valt of staat immers met de kwaliteit van de leerkracht.
Esther van der Knaap
De onderwijswereld van Esther van der Knaap onderwijswereld-po.nl


Bezig met laden...
Reacties